Interview met Debora Elisabeth van wonderland

Interview met Debora Elisabeth van wonderland

Het is me gelukt een interview te regelen met Debora Elisabeth ook wel bekend als Debra Eliza Mane. Deze zeeuwse schrijfster is geboren in 1982 en bewijst dat romantiek en Zeeuwse nuchterheid perfect samen gaan. Ze gebruikt momenteel twee namen, de ene naam is voor haar Young adult en de ander voor feelgood romans.

Debora Elisabeth

Ze is bekend geworden bij mij door de bestseller ‘Het leven als prinses in texas’ dit boek zat zo goed in elkaar dat ik al snel nieuwsgierig werd naar andere verhalen van Debora

Debora heeft ook meegeholpen aan het schrijven van wonderland, het boek waardoor iedereen direct kerst wil. Ze schrijft in dit boek het verhaal Mijn al

lerliefste. Deze schrijver heeft een hele prettige schrijfstijl en spannende verhalen. Ik ben heel blij dat ik de mogelijkheid heb gekregen voor dit interview.

  1. Wilde je altijd schrijver worden?

Nee, ik heb die ambitie nooit gehad. Ik was als kind ook geen lezer. Door mijn dyslexie dacht ik altijd dat ik niet goed lezen en niet goed schrijven kon. Ik heb pas ontdekt dat ik dat wel kon toen ik dertig was. Ik werd nieuwsgierig naar lezen toen de hele “50 tinten grijs” hype heerste. Ik heb die drie boeken toen in twee dagen verslonden, daarna was ik niet meer te stoppen, las ik de halve bibliotheek leeg en toen zat mijn hoofd zo vol met fantasie dat ik zelf ben gaan schrijven.

  1. Heb je nog andere hobby’s/ beroepen naast schrijven?

Niet echt. Door mijn ziekte kan ik niet zo heel veel meer. Vroeger reed ik paard en had ik zelf ook paarden, maar dat is allemaal te zwaar geworden, dus helaas moest ik daarmee stoppen. Fotograferen is nog wel een grote passie van mij, maar ook dat staat momenteel op een laag pitje. Mijn camera komt alleen nog uit de tas voor mijn boekcovers.

Werken voor een baas doe ik al jaren niet meer, daarmee ben ik gestopt toen onze dochter dertien jaar geleden geboren werd. Ik ben fulltime moeder en schrijfster en parttime huisvrouw. Stofzuigen en de was doe ik het liefste even snel tussendoor en dan ga ik weer verder met schrijven.

  1. Hoe heeft schrijven jouw leven veranderd?

Ik heb het gevoel gekregen dat ik wat bij kan dragen aan de wereld en dat is fijn. Daarbij vind ik het gewoon heerlijk om mezelf in mijn eigen verhalen te verliezen. Zo leef ik vele levens, allemaal vanuit mijn stoel.

  1. Wat zijn jouw favoriete schrijvers? (top 3 + welk boek)

Ik heb veel gelezen, maar sinds ik ben gaan schrijven lees ik amper meer. Ik vind het dan ook moeilijk om namen te noemen. Mijn all time favoriet in de westernromans is in elk geval Linda Lael Miller. In het YA genre heb ik veel boeken die ik mooi vond, maar van veel boeken ken ik niet alle werken van de betreffende auteur, dus kan dan niet echt zeggen welke auteur mijn favoriet is. Ik ben in elk geval dol op de verhalen van Jen Minkman, haar boeken ken ik wel allemaal en ik vond de “ijzer- serie” van Julie Kagawa erg mooi, maar ook de “breek me- serie” van Tahereh Mafi. Ik lees ook graag de boeken van Colleen Hoover en heb ook enorm genoten van Verkikkerd en Verslingerd van Lisette Jonkman.

  1. Iedereen die jou een beetje kent weet dat je van western romannetjes houdt, hoe komt dit zo?

Ja, heerlijk. Ik ben een cowgirl in hart en nieren, ondanks dat ik niet meer rijden kan. Daarbij zijn cowboys gewoon enorm sexy, dat kan niemand ontkennen toch? 😉

Ik kwam via de bibliotheek voor het eerst in contact met dit genre en was meteen verkocht. Een boek is voor mij niet interessant als er geen romantiek in voorkomt en deze pockets klappen er bijna van uit hun cover en daar smul ik van. Daarbij is het een overblijfsel van mijn “pennymeisjes tijd” denk ik. Paarden en mannen zijn gewoon een goede combinatie.

  1. Zoals de krant al zei is het net alsof je een schrijfvirus hebt, je hebt nu al 4 boeken en 1 die eraan komt. Hoe kom je aan alle inspiratie?

Ik heb werkelijk geen idee. Ik ga zitten en dan komen de woorden en de verhalen vanzelf. Natuurlijk heb ik altijd wel een klein beetje een idee waar het verhaal naar toe moet gaan, maar 95% verzin ik terplekke.

  1. Beperkt jouw ziekte je ook met schrijven?

Ik heb EDS, dat is een bindweefselaandoening. Het beperkte me in die mate, dat ik eigenlijk geen uren achterelkaar schrijven mag. Maar ik ben een beetje (erg) eigenwijs en kan van ’s morgens 9 tot ’s middags 5 doorgaan als ik lekker in mijn verhaal zit. Dat moet ik alleen wel bekopen met een berg pijn. Toch zal je me daar niet snel over horen, ik ga gewoon door tot ik er bij neerval. 😉

  1. Wanneer ben je begonnen met schrijven?

Ergens rond mijn dertigste, eenendertigste. Zoals ik al eerder aangaf, nadat ik de halve bibliotheek uitgelezen had.

  1. Je gaf aan dat je nog een hobby hebt, website’s bouwen. Doe je hier verder ook nog wat mee?

Ik maak mijn eigen websites, dat is alles. Vroeger heb ik het ook voor anderen gedaan, maar daar ging zoveel tijd in zitten dat ik daarmee gestopt ben. Daarbij was ik er ook te eigenwijs en te precies voor, ik kan er niet zo goed tegen als andere mensen me vertellen wat ik doen moet en smaken verschillen nou eenmaal. Het zelfde met de fotografie, dat heb ik ook jaren voor anderen gedaan en nu doe ik dat uitsluitend nog voor mezelf. Dan hoef ik alleen mezelf maar tevreden te stellen, dat scheelt heel veel tijd en stress, ondanks dat ik ook heel erg streng voor mezelf ben.

  1. Je schrijft in heel veel verschillende genre’s, wanneer weet je wat voor genre je nu gaat schrijven?

Ik leef nu met één been in Twin Bridges, een klein stadje in Montanna en daar blijf ik tot ik het gevoel heb dat ik alles verteld heb wat er te vertellen valt. Als ik het daar beu raak, dan ga

ik kijken waar mijn passie dan naartoe vliegt. Ik blijf in elk geval Young Adult schrijven onder de naam Debora Elisabeth en al mijn volwassen romans komen uit onder de naam Debra Eliza Mane. Zo weten de lezers meteen wat ze voor hun neus hebben.

Leave a Reply

Your email address will not be published.